Justin Gaethje, UFC hakemleriyle ateşli geçmişini anlatıyor

Şampiyonlar yara izleri taşır. Bazıları fizikseldir. Justin Gaethje‘nin yaraları arasında psikolojik bir tanesi var: bir düşmana değil, şiddetinin hakemlerine karşı sürekli bir kin.

İlia Topuria'dan 155 poundluk tahtı yeni almış olan Gaethje perdeyi araladı. Konuşma ayak oyunları ya da dövüş zekâsı değildi. Hakemlerdi. Onlarla bir ünü var. Kavga dolu. Tüm UFC kariyeri boyunca sürdü. Kontrollü kaosla inşa edilen bir sporda, Gaethje kontrol edenlerden kontrol talep ediyor. Her zaman da öyle yaptı.

Bu büyüleyici bir uyumsuzluk. Profesyonel kimliği heyecan verici, neredeyse pervasız bir teslimiyet üzerine kurulu bir adam var burada. Yine de kaosunu denetleyen yetkililerden klinik kesinlik bekliyor. Karşılanmayan bu beklenti, kötü ün salmış bir sürtüşmeyi körüklüyor.

Her Şeyi Aydınlatan O Göz Parmaklaması

Dinamiği anlamak için 2021'deki Madison Square Garden'a bakın. Gaethje ve Michael Chandler, ‘Yılın Dövüşü’ Ödülü'nü kazanacak bir raundun derinliklerindeydi. Saniyeler kalmıştı. Bir parmak bir göze girdi. Gaethje tepki verdi. Hakem Mike Beltran müdahale etti.

Gaethje'nin Joe Rogan'a anlattığı sonraki konuşma, ebedî şikâyetini kristalize etti. Beltran iyi olup olmadığını sordu. Gaethje, acı içinde, olmadığını söyledi ve bariz faulü açıkça dile getirdi. Hakem soruyu tekrarladı. O hararetli anda belirsizlik sorunun ta kendisiydi. Gaethje'nin devam edebilme yeteneğini mi soruyordu yoksa genel sağlığını mı? Raund neredeyse bitmek üzereyken Gaethje dövüşebileceğini onayladı. Mücadele kaldığı yerden devam etti. Bu sekans çoğu kişi için bir klasiğin dipnotuydu. Gaethje için ise sistemik bir kusurun kanıtıydı.

Bir Şampiyonun Uyanıklık Yükü

Bu olay münferit değildi. Semptomatikti. Gaethje, hakemlere karşı istisnai derecede talepkâr olan kariyer boyu bir duruşu tarif etti. Onların temel görevi, iddia ediyor, korumaktır. Bir ihmal algıladığında—kaçırılmış bir ayırma, bir faulden sonra aceleyle yeniden başlatma—sesli bir eleştirmene dönüşüyor. Kafesin içinde. Bu, ekstra bir psikolojik emek katmanı. Rakiplerini parçalarken aynı zamanda hakemin performansını da denetliyor. Bu kendi kendine biçilmiş kalite kontrolü, onun yolculuğunu tanımladı.

• Justin Gaethje, UFC Freedom 250'de daha önce yenilmemiş Ilia Topuria'yı mağlup ederek UFC hafif sıklet unvanını kazandı.
• Son bir podcast'te şampiyon, octagon hakemlerine karşı sert tutumuyla bilinen ve ‘kötü ün salmış’ uzun süreli bir itiraf etti.
• Michael Chandler ile olan UFC 268 dövüşünü başlıca örnek olarak gösterdi ve kazara bir göz parmaklamasının ardından hakem Mike Beltran ile yaşanan iletişim kopukluğunu vurguladı.
• Gaethje'nin profesyonel MMA rekoru artık yirmi sekiz galibiyet ve beş mağlubiyet.

Bir Mükemmeliyetçi Kavgaçının Hükümdarlığı

Bu sadece önemsiz bir ayrıntı değil. Gaethje'nin şampiyonluk döneminin temel bir bileşeni. Hakemlik konusundaki aşırı farkındalığı benzersiz bir baskı yaratıyor. Yaklaşan Makhachev'den intikam peşindeki Topuria'ya kadar gelecekteki rakipler bununla başa çıkmak zorunda. Sadece yumruk ve tekmelerle karşılaşmıyorlar. Her gri alan olayını sesli olarak itiraz edecek, maç ortasında hakemle tartışacak bir rakiple karşı karşıyalar. Bu, rakibin ritmini bozabilir. Aynı zamanda yakın raundları da etkileyebilir. Gaethje'nin sesi artık şampiyonluk statüsüyle destekleniyor ve yeni bir otorite taşıyor.

Hafif sıklet bir köpekbalığı akvaryumu. Kral, beslenme çılgınlığını yöneten kurallar konusunda bir mükemmeliyetçi. Evcilleştirilmemiş görünen bir öfkeyle dövüşüyor, ancak derin, neredeyse hukuki bir prosedürel düzen beklentisiyle hareket ediyor. Onu bu çelişki bu kadar etkileyici kılıyor. Zaferleri kaotik sanat eserleri, ama kusursuz hakemlikle çerçevelenmelerini istiyor. Bu gerilim her unvan savunmasını belirleyecek.

Gaethje'nin bir sonraki rakibi güç ve yürek için hazırlanacak. Aynı zamanda bir tartışmaya da hazırlanmalılar. Şampiyon merkezdeki adamı izliyor olacak, her hareketini yargılayacak. Her zaman yapmıştır.