Paulo Costa vs. Khamzat Chimaev

Paulo Costa laat Khamzat Chimaev niet rustig flirten met light heavyweight.

Costa zegt dat als Chimaev echt naar 205 wil, hij dan helemaal moet komen en het daar met hem moet uitvechten. En hij verkoopt het niet als een leuke toekomstige matchup of een onschuldig potje trash talk. Hij praat als een man die gelooft dat het hele ding veel slechter wordt voor Chimaev op het moment dat het boven middengewicht gebeurt.

Dat is de toon. Niet 'laten we zien.' Niet 'misschien ooit.' Costa klinkt alsof hij al bepaald heeft hoe het verhaal eruit zou zien als Chimaev die divisie binnenstapt. In zijn gedachten maakt light heavyweight het niet makkelijker voor de kampioen. Het zet hem tegenover een grotere, vrijere en gevaarlijkere versie van Costa dan degene die men gewend was te zien op 185.

Costa is van plan Chimaev te verslaan

Het vertrouwen is logisch als je kijkt waar Costa nu staat. Sinds hij is opgeschoven, spreekt hij als een vechter die eindelijk voelt dat zijn lichaam met hem werkt in plaats van tegen hem. Dat is altijd een van de vragen rond hem geweest. Niet of hij hard kon slaan of druk kon zetten, maar of het gewichtsverlies te veel achterliet voordat het gevecht zelfs begon. Op 205 gelooft Costa duidelijk dat dat hele probleem verdwijnt.

En zodra dat probleem verdwijnt, denkt hij dat de matchup ook verandert. Hij zegt basically dat Chimaev er gevaarlijk uit kan zien op middengewicht, maar dat dingen anders zijn wanneer de andere man niet uitgeput is en geen spiermassa afschaaft om de divisie te halen. Costa's punt is simpel. Op light heavyweight ziet hij zichzelf als sterker, voller en moeilijker aan te pakken. Daarom nodigt hij Chimaev met zoveel vertrouwen uit om naar boven te komen in plaats van de stap te behandelen als iets waar hij zich zorgen over zou moeten maken.

Dit is ook waarom het verhaal wat meer leven heeft dan een normale vechtersquote. Chimaev heeft al openlijk gepraat over een uiteindelijke stap omhoog. Costa heeft zijn eigen verschuiving naar 205 al gemaakt en zag er herleefd uit. Dus dit is niet een of andere willekeurige 'ik vecht tegen iedereen'-opmerking die in de lucht wordt gegooid nadat een microfoon voor iemands gezicht wordt geduwd. Er is hier een echte weg, zelfs als die nog lang is. Dat maakt de woorden makkelijker voor te stellen als een echt toekomstig probleem in plaats van weer een rumoerige middag in MMA.

• Costa wil dat Chimaev naar 205 komt in plaats van hem lager te ontmoeten.
• Hij gelooft dat light heavyweight een veel gevaarlijkere versie van zichzelf naar boven haalt.
• Het hele argument is gebouwd rond het feit dat Costa zijn lichaam niet meer hoeft af te breken voor 185.
• Daarom blijft hij een gevecht op 205 framen als slecht nieuws voor Chimaev.

Er hangt ook wat geschiedenis boven, wat helpt. Deze twee cirkelen al jaren om elkaar heen. De beledigingen waren er, de spanning was er, en het gevecht voelde altijd dichtbij genoeg om te bespreken zonder ooit echt te worden. Nu is de setting eromheen veranderd. Chimaev is kampioen. Costa heeft een nieuwe baan op light heavyweight. De oude middengewicht-versie van de matchup is niet langer de enige die men zich kan voorstellen.

Dat is belangrijk omdat gewichtsveranderingen in MMA niet alleen cijfers verplaatsen. Ze veranderen het gevoel van een gevecht. Chimaev op 205 is een ander idee dan Chimaev op 185. Costa op 205 is ook een ander idee dan de vechter die men zag proberen door de middengewicht-cut te worstelen. Wanneer beide kanten van een rivaliteit zo beginnen te verschuiven, wordt het gesprek weer interessant omdat niemand het meer over exact hetzelfde gevecht heeft.

Costa leunt volledig in dat verschil. Hij probeert zichzelf niet te verkopen als de betere technicus of het slimmere wedstrijdplan. Hij verkoopt de fysieke versie van het gevecht. Meer omvang. Meer kracht. Minder opoffering. Meer gevaar. Dat is de hele boodschap. Als Chimaev omhoog komt, stapt hij niet in dezelfde Costa onder makkelijkere omstandigheden. Hij stapt in iets zwaarders.

Of de UFC ooit in de buurt komt van dat gevecht maken is een andere vraag. Chimaev heeft nog werk voor zich waar hij nu is, en Costa moet nog blijven winnen om dichtbij genoeg te blijven om dit soort praatjes relevant te maken. Maar de quote werkt omdat het niet klinkt als leeg geluid. Het klinkt alsof Costa heeft gekeken naar wat zijn eigen stap naar 205 voor hem heeft gedaan en heeft besloten dat als Chimaev hem ooit daar volgt, de matchup nog meer in zijn voordeel kantelt.

En dat is de hook die eronder ligt. Jarenlang was de meeste verbeelding rond Chimaev die van divisie wisselt, gebouwd rond wat hij zou kunnen worden. Costa probeert dat volledig om te draaien. Hij zegt dat de stap Chimaev niet enger maakt. Het maakt hem makkelijker te verwonden. In deze sport is dat precies het soort lijn dat een rivaliteit levend houdt zelfs voordat het gevecht zelf begint te bewegen.