Khamzat Chimaev is altijd gevaarlijk

Khalil Rountree klonk niet als een man die Khamzat Chimaev binnenkort in de licht-zwaargewichtdivisie wil zien.

Toen het onderwerp ter sprake kwam, was de reactie van Rountree onmiddellijk. Hij weet hoe Chimaev in de gym voelt, en die herinnering was genoeg om zijn antwoord heel simpel te maken. Als Khamzat ooit besluit naar 205 te gaan, krijgen veel mannen in die divisie een probleem.

Rountree sprak er niet over als een fan die een leuk toekomstig gevecht bedenkt. Hij sprak erover als iemand die al harde rondes met hem heeft gedeeld en precies weet hoe onaangenaam die ervaring kan zijn. Er zat geen mysterie in de manier waarop hij het bracht. Hij glimlachte niet bij het idee. Hij deed niet nieuwsgierig. Hij liet het klinken als slecht nieuws.

'Toen ik het voor het eerst hoorde, was ik een beetje teleurgesteld,' zei Rountree. Die zin bleef hangen omdat hij meteen eerlijk voelde. Vechters proberen meestal open te klinken voor alles. Rountree koos een andere weg. Hij liet eerst het gevoel zien.

Rountree heeft die druk al gevoeld

Dat is wat het citaat meer gewicht geeft dan het gebruikelijke vechtersgepraat. Hij gokt niet van buitenaf. Hij spreekt vanuit rondes die ze al samen hebben doorgebracht. En de manier waarop hij die rondes beschreef zegt veel. In zijn woorden is Chimaev overal moeilijk. Niet alleen als het gevecht op de mat belandt. Niet alleen als het tempo omhoog gaat. Overal.

'Trainen met deze gast, hij is de beste ter wereld, het is moeilijk,' zei Rountree. Daarna werd hij nog directer: 'Op alle gebieden, in stand up, in grappling, niemand krijgt een makkelijke ronde met Khamzat, maakt niet uit welke gewichtsklasse, welke grootte.'

Dat is het deel dat light heavyweights zullen opmerken. Niet alleen de lof. De manier waarop Rountree over grootte sprak. Hij liet het niet klinken alsof Chimaev alleen gevaarlijk is omdat hij mannen op middleweight heeft gepest. Hij liet het klinken alsof de stijl, de druk en het tempo nog steeds meegaan, zelfs als de lichamen in de ruimte groter worden.

En als dat waar is, dan zou de stap naar 205 niet voelen als een of ander ongemakkelijk experiment. Het zou voelen als nog een serieuze dreiging die een divisie binnenkomt waar al genoeg zware nachten in zitten.

Rountrees laatste boodschap was nog minder beleefd. 'Als hij naar 205 komt, zijn we de klos,' zei hij. Duidelijker kan het bijna niet. Geen lange analyse. Geen zorgvuldig overuitleggen. Gewoon een vechter die de divisie vertelt dat dit niets is wat hij zou verwelkomen.

Er zou nog veel moeten gebeuren voordat dit werkelijkheid wordt. Chimaev heeft zijn eigen zaken waar hij nu zit, en titelgevechten veranderen plannen vaak sneller dan fantasiegevechten dat doen. Maar Rountrees woorden snijden nog steeds door omdat ze een veel persoonlijker kijk op het idee geven dan het gebruikelijke fangedebat ooit zou kunnen.

Hij praat niet op een vage manier over potentieel. Hij praat over hoe de rondes echt voelen. Hij praat over het soort vechter dat je niet laat settelen, je niet veel schone ademhalingen gunt en elk onderdeel van het gevecht als werk kan laten voelen.

• Rountree zegt dat het idee van Chimaev op 205 hem niet blij maakt.
• Hij gelooft dat Chimaev zowel in striking als grappling moeilijk is.
• Hij zegt dat grootte weinig lijkt uit te maken zodra het werk begint.
• Zijn visie is simpel: Chimaev zou een serieus probleem zijn voor de hele divisie.

Dat is genoeg om het gesprek gaande te houden. Wanneer een vechter die al trainingen met Khamzat Chimaev heeft gedeeld zegt dat de light heavyweight divisie in de problemen zou zitten als hij arriveert, gaan mensen luisteren.