جیلیان رابرتسون به دنبال عنوان UFC 330

گیلیان رابرتسون فرصتی را که مدت‌ها در حال ساخت آن بود، به UFC 330 خواهد برد، جایی که او برای کسب عنوان قهرمانی بلامنازع دسته استراوویت با مکینزی درن، قهرمان فعلی، مبارزه می‌کند. این مبارزه به عنوان مبارزه هم‌اصلی (co-main event) در فیلادلفیا برای شب شنبه برنامه‌ریزی شده و دو مبارزی را کنار هم می‌آورد که مهارت‌های خاکی‌شان این رویارویی را برای سال‌ها به موضوعی مورد توجه تبدیل کرده است. با این حال، برای رابرتسون، اهمیت این مسئله فراتر از یک جفت‌شدن سبکی است که مدت‌ها درباره‌اش بحث شده. این اولین فرصت او برای کسب عنوان UFC و شانس به سرانجام رساندن مسیری است که با درآمدن به این سازمان از طریق The Ultimate Fighter آغاز شد.

رابرتسون این رویارویی با درن را چیزی توصیف کرد که حس می‌کرد سال‌ها در حال شکل‌گیری بوده، به‌ویژه چون مردم از زمان ورود درن به UFC از او درباره این مبارزه سؤال می‌پرسیدند. حالا این مبارزه با بزرگ‌ترین جایزه ورزش همراه شده است. مسیر رابرتسون خطی مستقیم نبود: او از طریق The Ultimate Fighter وارد UFC شد، در دسته پرواز رقابت کرد و بالا رفت، سپس وزن خود را تغییر داد و با زور خود را به جمع مدعیان در وزن 115 پوندی رساند. همین توالی به این مبارزه قهرمانی زمینه‌ای روشن در حرفه او می‌بخشد. این فقط رویارویی دو کشتی‌گیرگر ماهر نیست؛ بلکه نقطه اوج تلاش‌های رابرتسون در دسته‌های وزنی و مراحل مختلف دوران حضورش در UFC است.

مسیر رابرتسون در UFC و رکورد به پایان رساندن (finish) مبارزات

گیلیان رابرتسون هویت UFC خود را حول فشار مستمر بنا کرده است. منبع مبارزی را توصیف می‌کند که حریفان را به درگیری می‌کشاند، مبارزه را به زمین می‌برد و دنبال سابمیشن یا ضربات زمینی کوبنده است. ظاهر آرام و گاهی خجالتی او در تضاد با «Savage» متمرکزی بوده که در Octagon دیده می‌شود، جایی که سبک او بارها به پایان‌های قطعی منجر شده نه فرارهای نزدیک روی کارت‌های امتیاز. آمار ارائه‌شده توسط UFC این رویکرد را تأیید می‌کند. رابرتسون 14 پیروزی در UFC دارد که 10 تای آن با finish به دست آمده؛ رکوردزنان UFC در بخش زنان. هفت‌تای این finishها با سابمیشن بوده؛ رکورد دیگری در بخش زنان UFC. این ارقام در بافت این چالش قهرمانی اهمیت دارند زیرا نشان می‌دهند کشتی‌گیرگرایی او محدود به کنترل نبوده؛ بلکه راهی ثابت برای پایان دادن به مبارزات بوده است. حرکت او از دسته پرواز به استراوویت در نهایت این بازی پایانی را در موقعیتی قرار داد که برای قهرمانی به چالش بکشد.

رابرتسون مزیت خود را تنها به عنوان یک مسئله سابمیشن تعریف نمی‌کند. او گفت که خود را بیشتر یک مبارز MMA می‌بیند و قصد دارد آسیب و فشار ایجاد کند، نه اینکه صرفاً در تبادلات سنتی جیو جیتسو برزیلی درگیر شود. این تمایز محوری است در نحوه‌ای که او درباره مبارزه با Dern صحبت کرده است، کسی که پیشینه‌اش شامل عناوین جهانی در جیو جیتسو برزیلی و سابمیشن گراپلینگ می‌شود. رابرتسون اذعان کرد که Dern یک حریف گراپلر غیرعادی و مشتاق است، نه کسی که به خاطر ترس از تشک از بستن فاصله اجتناب می‌کند. این انتظار تصویر تاکتیکی را تغییر می‌دهد بدون اینکه از پیش آن را تعیین کند. رابرتسون گفت که انتظار دارد مبارزه همه‌جا برود: روی پاها، در تبادلات کشتی و روی زمین. او همچنین ضربات زمینی، به جای سابمیشن‌ها، را به عنوان پایانی که معتقد است برای او محتمل‌ترین است مشخص کرد و پیش‌بینی کرد که ممکن است در راند سوم یا چهارم TKO شود. مبارزه قهرمانی همان‌طور که رابرتسون تأکید کرد یک مسابقه MMA باقی می‌ماند، حتی اگر اعتبار گراپلینگ هر دو رقیب طبیعتاً توجه را جلب کند.

یک فرصت عنوانی که با فشار شکل گرفته است

مبارزه با Dern به رابرتسون فرصتی می‌دهد تا بازی مبتنی بر فشار را که موفقیت او را در UFC تعریف کرده، در برابر قهرمانی که به تبادلات نزدیک اطمینان دارد آزمایش کند. رابرتسون گفت بسیاری از حریفان قبلی تمایلی به نزدیک شدن نداشتند چون نمی‌خواستند گراپل کنند، تردیدی که می‌توانست بر ضربات آن‌ها تأثیر بگذارد. او انتظار دارد Dern جلو بیاید و در آن تبادلات شرکت کند، که آن را به یک مبارزه متفاوت برای هر دو مبارز تبدیل می‌کند. رابرتسون همچنین با یک رابطه مربیگری مهم در ذهن وارد رویداد می‌شود. Din Thomas در تمام مسیر او تا این فرصت عنوانی در گوشه‌اش بوده و به طور منظم برای کار با او به باشگاه The Goat Shed در میامی رفت‌وآمد می‌کند. رابرتسون Thomas را بزرگترین الهام‌بخش خود خواند و به کار او در مربیگری، تفسیر و سایر فعالیت‌ها به عنوان نمونه‌ای از پشتکاری که برایش ارزش قائل است اشاره کرد. پیروزی بر Dern رابرتسون را قهرمان UFC می‌کند و هدفی را که او و Thomas در این مسیر برای آن تلاش کرده‌اند کامل می‌کند.

• رکورد UFC رابرتسون در مطالب ارائه شده شامل ۱۴ پیروزی است، با ۱۰ پایان و هفت پایان با سابمیشن.
• رابرتسون انتظار یک مبارزه شامل ضربات، کشتی و تبادلات زمینی را دارد، و او گراوند اند پاند را به عنوان محتمل‌ترین مسیر خود به TKO مشخص کرد.

گیلیان رابرتسون با فرصتی برای کسب عنوان به UFC 330 می‌آید که با مسیر حرفه‌اش در UFC همخوانی دارد: پایداری در The Ultimate Fighter، صعود در وزن فلای‌ویت، حرکت به استراول‌ویت و سبک تمام‌کننده‌ای که نتایج رکوردشکنی به همراه داشته است. رابرتسون در مقابل Dern انتظار نبردی گسترده‌تر از یک نمایش خالص جیو-جیتسو را دارد. هدف اعلامی او اعمال فشار، ایجاد آسیب روی زمین و ترک فیلادلفیا با طلای قهرمانی است.

منابع: UFC.com