تینا بلک پس از پیروزی در TUF 34، موفقیت را به ایمان نسبت داد

تینا بلک پس از شکست ملیسا آمایا در UFC Vegas 121 و قهرمانی در فصل ۳۴ The Ultimate Fighter در وزن کاه‌وزن، رویایی را جشن گرفت که به واقعیت پیوسته بود. بلک با جام در دست و دوربین‌ها مقابلش، لحظه‌ای را توصیف کرد که بارها در ذهن خود تصور کرده بود تا به واقعیت بدل شود. واکنش او پس از مبارزه بر ایمان، کار ذهنی لازم برای رسیدن به این فرصت و استاندارد شخصی‌ای که باور داشت برای بردن مسابقه باید به آن برسد، متمرکز بود.

بلک در نشست خبری پس از مبارزه از طریق مترجم صحبت کرد و توضیح داد که مدت‌ها خود را در آن موقعیت تصور می‌کرده است. او به خبرنگاران گفت: «خوشحالم از این رؤیا، این رؤیایی که به حقیقت پیوست، بسیار خوابش را دیدم. آن‌قدر خواب دیدن که اینجا باشم، مقابل دوربین‌ها باشم، این جام را داشته باشم.» این اظهارات به پیروزی در TUF 34 معنایی فراتر از نتیجه فیزیکی مقابل آمایا داد. بلک این دستاورد را به رؤیایی که با خود حمل می‌کرد و سپس به این باور که ایمان او را به لحظه تحقق آن رؤیا هدایت کرده است، پیوند داد.

بلک جام را به ایمان پیوند می‌دهد

برای بلک، مسیر رسیدن به جام TUF 34 شامل لحظات دشواری در تلاش برای قرار دادن ذهن خود در فضای روانی درست بود. او گفت که ایمان بخش عمده‌ای از گذر از آن لحظات شد و باور خود به خدا را محور این سفر توصیف کرد. بلک گفت: «قرار دادن ذهنم در فضای روانی درست دشوار بود. من خدایی دارم که هرگز ناامیدم نکرده و مرا در جای درست قرار داده و به وعده‌اش عمل کرده و همیشه پشتم بوده است.» این توضیح زمینه اصلی را فراهم می‌کند که چرا اظهارات پس از مبارزه بلک به‌جای نتیجه صرف، چنین بر باور متمرکز بود. او جام را تنها نشانه پیروزی بر ملیسا آمایا معرفی نکرد. در عوض، آن را نتیجه فرایندی دانست که در آن احساس هدایت می‌کرد و در حین مقابله با نیازهای ذهنی توصیف‌شده‌اش با آن روبه‌رو می‌شد. بلک افزود که خدا وعده داده بود در آن موقعیت خواهد بود و گفت: «آن خدا وعده داد که اینجا باشم و همین‌جا هستم و این چیزی است که برایم به ارمغان آورد.»

خود نتیجه مشخص است: بلک در UFC Vegas 121 آمایا را شکست داد تا برندهٔ وزن کاه‌وزن The Ultimate Fighter فصل ۳۴ شود. روایت او از این لحظه لایهٔ دومی به این دستاورد تأییدشده می‌افزاید. او تجسم کرده بود که با جام مقابل دوربین‌ها باشد و بعداً آن تصویر را دیگر یک رؤیا ندانست. سیر سخنانش از انتظار به تحقق است، نه از ادعایی دربارهٔ آنچه این برد در ادامه تضمین می‌کند. تمرکز او بر دستاورد کنونی و کار درونی‌ای ماند که باور داشت آن را ممکن کرده است. بلک همچنین روشن کرد که معیارش برای این چالش شخصی بود. او گفت که بردن The Ultimate Fighter 34 برای اثبات بهتر بودن از همهٔ افراد حاضر در خانه نبود. این تمایز اهمیت دارد، چون معنایی را تعریف می‌کند که او به این پیروزی نسبت داد: به روایت خودش، نبرد تعیین‌کننده تلاش برای کنترل ذهنش بود. قهرمانی در این تورنمنت نتیجهٔ تأییدشدهٔ ورزشی است، در حالی که سخنان خود بلک ایمان و خودباوری‌ای را توضیح می‌دهد که به آن گره زده بود.

بزرگ‌ترین رقیبش خودش بود

بلک گفت سخت‌ترین حریف در مسیر TUF 34 او کسی بود که در آینه به او نگاه می‌کرد. او گفت: «بزرگ‌ترین رقیبم خودم بودم.» «می‌دانستم اگر فضای ذهنی و فکرم ۱۰۰٪ جای درستی باشد، برنده می‌شوم.» او این فکر را با بیانی مستقیم از اطمینان به نتیجه ادامه داد: «می‌دانستم که این مسابقه را می‌برم و بردم.» در کنار نظراتش دربارهٔ ایمان، این نقل‌قول نشان می‌دهد بلک آماده‌سازی‌اش را چگونه می‌فهمید. او آمادگی ذهنی را در مرکز کارش قرار داد و پیروزی را تأییدی بر باوری دید که با خود به این مسابقه آورده بود. جام، دوربین‌ها و نتیجهٔ تورنمنت بخش‌های دیدنی مناسبتی بودند که در رؤیایش دیده بود؛ توضیح بلک بر کشمکش درونی‌ای تأکید داشت که احساس می‌کرد بر آن غلبه کرده است.

• بلک در UFC Vegas 121 ملیسا آمایا را شکست داد تا برندهٔ وزن کاه‌وزن The Ultimate Fighter فصل ۳۴ شود.
• بلک گفت ایمان به او کمک کرد بر دشواری رسیدن به فضای ذهنی درست غلبه کند و خودش را بزرگ‌ترین رقیب خود توصیف کرد.

پیروزی تینا بلک بر ملیسا آمایا در TUF 34 جامی را که بارها تجسم کرده بود در UFC Vegas 121 به دستانش رساند. بلک در توضیح این نتیجه به دو موضوع مرتبط بازگشت: ایمان به مسیری که باور داشت برایش تعیین شده و نیاز به غلبه بر موانع ذهنی خودش. پیام پس از مبارزهٔ او حول اثبات برتری خود بر بقیهٔ خانه نبود. بیانیه‌ای بود که رؤیایی که تصور کرده بود و ذهنیتی که برای ساختنش تلاش کرده بود، او را به قهرمانی تورنمنت وزن کاه‌وزن رسانده است.