پری و جنکینز قول اجرای رویداد اصلی خشونت‌آمیز را می‌دهند

مایک پری و برندون جنکینز قبل از رویداد اصلی کوتاه مدت خود در اورلاندو، مراحل نهایی را تکمیل کردند و سپس قول دادند که این تغییر دیرهنگام، مبارزه را محتاطانه نخواهد کرد. پری برای رویداد دوال آرنا در مرکز کیا، 182 پوند و جنکینز 185.8 پوند وزن داشتند. جنکینز پس از مصدومیت بازو که حریف اصلی را از دور مسابقات حذف کرد، جایگزین دیلون دنیس شد.

این رویارویی، نشان‌دهنده‌ی رویکرد جدید برای فروش بود. پری از تمایل خود به یک رقابت خشونت‌آمیز صحبت کرد و از عبارت «قربانی خونین» برای توصیف شدت مورد انتظار خود استفاده کرد. جنکینز پاسخ داد که قصد دارد با آن انرژی هماهنگ شود و این فرصت را به عنوان فرصتی برای عظمت تلقی کند. زبان آنها تبلیغاتی بود، اما همچنین نشان می‌داد که چرا این جایگزینی می‌تواند مؤثر باشد: هر دو مرد، تبادل نظر مستقیم را به یک بن‌بست تاکتیکی آهسته ترجیح می‌دهند.

مبارزه‌ای برای جایگزینی با پیامدهای واقعی

پری به عنوان نامی آشنا در مسابقات اصلی وارد می‌شود و انتظاراتی را که از او می‌رود، به دوش می‌کشد. او در ماه مه نیت دیاز را متوقف کرد و دوران حرفه‌ای اخیر خود را بر اساس فشار، دوام و تمایل به معامله بنا نهاده است. یک حریف در آخرین لحظه، بدون تغییر نحوه قضاوت ناظران از نتیجه، روند آماده‌سازی را تغییر می‌دهد. انتظار می‌رود پری برنده شود، اگرچه بیشتر زمان اردو را صرف آماده‌سازی برای دنیس کرده است.

جنکینز از معامله‌ی برعکس بهره‌مند می‌شود. او تقریباً هیچ زمانی برای ساختن اردوی مخصوص پری ندارد، اما این سکو بسیار بزرگتر از آن چیزی است که معمولاً دریافت می‌کند. پیروزی او در ماه مه با رأی‌گیری جداگانه بر کریس آویلا، او را به فرم مسابقه نزدیک نگه می‌دارد. این برد، فشار جسمی و روحی ناشی از پذیرش پری در یک رویداد اصلی با روزها به جای هفته‌ها برای آماده‌سازی را تکرار نمی‌کند.

وزن‌ها نشان می‌دهند که چگونه این تغییر با ارتقای وزن همراه شد. پری قبل از تعویض، روی هدف پایین‌تری کار می‌کرد، در حالی که جنکینز به مرز میان‌وزن نزدیک شد. نامگذاری این مسابقه به عنوان یک مسابقه استاندارد دسته‌ای، این شرایط را نادیده می‌گیرد. این یک راه‌حل برای حفظ این رویداد پس از ناپدید شدن مسابقه اصلی است.

رویارویی نمی‌تواند سرنوشت مبارزه را تعیین کند

پری زمانی در مؤثرترین حالت خود قرار دارد که حریف سرعت او را بپذیرد، که این امر وعده خشونت جنکینز را جذاب و خطرناک می‌کند. مقابله با پرخاشگری با پرخاشگری می‌تواند فرصتی غیرمنتظره ایجاد کند، اما همچنین می‌تواند یک مبارزِ در کمینِ میدان را دقیقاً در جایی قرار دهد که حریفِ مورد علاقه‌اش راحت است. جنکینز به کنترل کافی نیاز دارد تا زمان تعویض را انتخاب کند، نه اینکه اجازه دهد لفاظی‌های رو در رو، هر دقیقه را دیکته کند.

پری هم باید تمایز مشابهی قائل شود. تماشاگران ممکن است انتظار هرج و مرج فوری پس از یک هفته مبارزه پرآشوب را داشته باشند. دنبال کردن آن بدون مطالعه جنکینز، ریسک غیرضروری را افزایش می‌دهد. تجربه پری در مبارزات سطح بالا باید به او کمک کند تا ضمن یادگیری عادات حریفی که تمام اردوی خود را صرف مطالعه آن نکرده است، فشار را اعمال کند.

کناره‌گیری دنیس بخشی از داستان این رویداد باقی خواهد ماند، اما دیگر این رقابت در مقابل پری نیست. جنکینز باعث مصدومیت نشده بود و پس از به صدا درآمدن زنگ آغاز، نباید با او به عنوان یک جایگزین رفتار شود. او وزنه زد، تکلیف را پذیرفت و همان مسیرهای قانونی را برای پیروزی دارد که هر حریفی ماه‌ها قبل از آن کارت زرد می‌گرفت.

همچنین یک محاسبه حرفه‌ای پشت این نمایش وجود دارد. پری می‌خواهد یک عملکرد قاطع دیگر داشته باشد تا از شتاب پیروزی دیاز محافظت کند. جنکینز می‌تواند با یک شکست از وضعیت جایگزینی به بازار بسیار بزرگتری منتقل شود. انگیزه‌های آنها حول محور عمل همسو است، حتی اگر دلایل عملی متفاوت باشند.

• پری پس از پذیرش وظیفه تعویض دیرهنگام، ۱۸۲ پوند وزن داشت، در حالی که جنکینز ۱۸۵.۸ پوند وزن داشت.
• هر دو مبارز در آخرین رویارویی خود در اورلاندو، نوید یک مبارزه اصلی تهاجمی را دادند.

این جایگزین نمی‌تواند رقابت شخصی که پری را به رقیب دنیس تبدیل کرد، بازسازی کند، اما دلیل رقابتی ساده‌تری برای تماشا ارائه می‌دهد. پری باید بدون از دست دادن ارزش‌های تیم خود، حریفی ناآشنا را شکست دهد. جنکینز باید آمادگی خود را به عملکرد تبدیل کند، قبل از اینکه عدم آمادگی او را گرفتار کند. رویارویی نوید خشونت را می‌داد؛ مبارز باهوش‌تر تصمیم می‌گیرد که چگونه و چه زمانی این خشونت از راه برسد.

منابع: میدل‌ایزی؛ دوال آرنا