جو روگان در مورد ایان گری در مقابل اسلام ماخاچف

جو روگان با ایان ماچادو گری طوری رفتار نمی‌کند که انگار دعوت به باخت شده است.

این مهم است زیرا اسلام ماخاچف در حرفه خود، کوچک کردن حریفان جاه‌طلب به نسخه‌ای بسیار کوچک‌تر از خودشان، شهرت دارد. به او یک کلینچ، یک ضربه لگن، یک ضربه مچ دست، یک ریست تنبلانه بدهید، و ناگهان مبارزه به جایی که او تصمیم می‌گیرد باید باشد، کشیده می‌شود. چالش گری در UFC 330 این است که این روند را آزاردهنده، پرهزینه و دیرهنگام کند.

داستان روگان در فصلی از UFC که از قبل هم افت کرده بود، اتفاق افتاد. جاستین گِیچی، طبق منابع، ایلیا توپوریا را در UFC Freedom 250 در چمن کاخ سفید متوقف کرد و با تاج قهرمانی بلامنازع سبک وزن، زمین را ترک کرد. بنابراین وقتی روگان در مورد اینکه گری ماه آینده در فیلادلفیا یک بازی افتتاحیه جدی مقابل ماخاچف خواهد داشت صحبت می‌کند، با فضای وسیع‌تری مطابقت دارد: مدعیان بزرگ در این ورزش بی‌تحرک نیستند.

جو روگان، ایان ماچادو گری را در مسابقه با اسلام ماخاچف خطرناک می‌داند.

مفسر UFC در برنامه‌ی «تجربه‌ی جو روگان» (The Joe Rogan Experience)، ضمن ترسیم خط قرمز آشکار، به این مدعی ایرلندی شانس واقعی داد. گری می‌تواند در فضای باز دردسرساز شود؛ اما در فضای بسته، زیر نظر ماخاچف، ممکن است بدترین نوع دردسر را داشته باشد. استدلال روگان یک هیاهوی کورکورانه نبود. این یک هشدار سبکی بود که در پیش‌نمایش مبارزه‌ی قهرمانی پیچیده شده بود.

نسخه‌ای از گری که این موضوع را جالب می‌کند، گری قدبلند و چابک است که فاصله را به ناراحتی تبدیل می‌کند. او برای ایجاد راند نیازی به دعوا و جنجال ندارد. او می‌تواند از پشت ترکیب‌ها وارد شود، قبل از اینکه تبادلات به نتیجه برسد، بیرون بپرد و حریفان را مجبور کند از جاهایی که تعادلشان از قبل به خطر افتاده، به او حمله کنند. روگان همچنین این ایده را که گری به عنوان یک شخصیت به راحتی قابل رد شدن است، رد کرد و از هوش مبارزه‌ای او و عجولی که هیکلش برای هر کسی که سعی در تمرین برای او دارد، ایجاد می‌کند، تمجید کرد.

باخت گری رحمانوف هنوز بحث UFC 330 را شکل می‌دهد

شکست شوکت رحمانوف در UFC 310 همچنان نقطه مقابل آشکار است، اما روگان آن را به عنوان یک حکم قطعی مطرح نکرد. او خاطرنشان کرد که زمان گذشته است، گری جای پیشرفت داشته است و این مبارزه عواقب جسمی برای رحمانوف نیز داشته است، به ویژه یک ضربه مورب روگان که به مشکل زانو مربوط می‌شود و بعداً نیاز به جراحی دارد. از زمان آن اولین شکست شغلی، گری با پیروزی بر بلال محمد و کارلوس پراتس، دو ماموریت بسیار متفاوت و دو مدرک مفید برای فرم فعلی خود، خود را تثبیت کرده است.

• قرار است اسلام ماخاچف ماه آینده در مسابقات UFC 330 در فیلادلفیا به مصاف ایان ماچادو گری برود.
• روگان در پادکست خود در مورد مسابقه قهرمانی صحبت کرد و به گری یک موقعیت عالی برای غافلگیری داد.
• رکوردهای فعلی گری شامل پیروزی بر بلال محمد و کارلوس پراتس پس از UFC 310 می‌شود.
• شکست توپوریا توسط گِیچی در مسابقات UFC Freedom 250، شوک بزرگی را به سال UFC وارد کرده است.

مبارزه اسلام ماخاچف و ایان ماچادو گری در UFC 330

طرف ماخاچف در این معادله خونسردتر و قابل اعتمادتر است. او به هرج و مرج نیاز ندارد. او به تماس نیاز دارد. به محض اینکه حریف را مهار می‌کند، فشار او تمایل دارد تبادلات ورزشی را به بدهی موقعیتی تبدیل کند: دفاع از زمین زدن، تسلیم شدن در برابر فن؛ محافظت از گردن، تسلیم شدن در برابر تشک؛ عجله برای ایستادن، تسلیم شدن در برابر یک گریپ دیگر. گری باید کاری کند که قهرمان اغلب از فاصله خیلی دور شروع کند.

برای دسته وزنی متوسط، اوضاع کاملاً مشخص است. پیروزی ماخاچف این ایده را تقویت می‌کند که بازی او با قدرت قهرمانی رو به بالا می‌رود. پیروزی گری فوراً صدر این دسته وزنی را حول یک مهاجم تنومند و با اعتماد به نفس که قبلاً قهرمان سابق، محمد، و یک مشت‌زن خطرناک، پراتس، را شکست داده است، تغییر می‌دهد. قدم بعدی برای هر یک از این دو نفر صرفاً یک کارت زرد دیگر نیست؛ بلکه کنترل جهت‌گیری فوری دسته است.

دیدگاه روگان مفید است زیرا نسخه تنبلانه این مسابقه را رد می‌کند. گری بی‌ضرر نیست و ماخاچف هم با شعار شکست‌ناپذیر نیست. مبارزه به این بستگی دارد که آیا برد در صورت برخورد دوام می‌آورد یا خیر، و زمان‌بندی مسابقه UFC 330 در فیلادلفیا است.