جاسمین جاسوداویسیوس مقابل کارین سیلوا

Jasmine Jasudavicius در UFC Winnipeg دقیقاً همان پیروزی‌ای را به دست آورد که به آن نیاز داشت؛ او با تصمیم متفق‌القول مقابل Karine Silva در مقابل تماشاگران کانادایی به برتری رسید و خود را دوباره در موقعیت قدرتمندی در دسته مگس‌وزن زنان قرار داد. امتیازها ۲۹-۲۸ به نفع او اعلام شد و مبارزه همان‌طور که Jasudavicius معمولاً می‌خواهد پیش رفت. او ریتم را بالا نگه داشت، از همان تبادلات ابتدایی فیزیکی ماند و Silva را وادار کرد تا دوره‌های طولانی فشار را تحمل کند، بدون اینکه هرگز اجازه دهد مبارزه به ریتمی راحت برسد.

راند اول جایی بود که Jasudavicius لحن مبارزه را تعیین کرد. او برای یک لحظه بزرگ بیرون نیامد. او آمد تا مبارزه را سخت کند. این یکی از واضح‌ترین بخش‌های بازی او از مدتی پیش تاکنون بوده است. او سعی نمی‌کند مبارزات را با نمایشی بیرونی و صیقل‌خورده یا رویکردی محتاطانه برای امتیازگیری ببرد. او برخورد، فشار، کار در کلینچ، تهدید بلندکردن و آن نوع ریتمی را می‌خواهد که قبل از رسیدن مبارزه به نیمه راه، طرف مقابل را خسته کند. مقابل Silva، این رویکرد خیلی زود نمایان شد. Jasudavicius پرکار ماند، فاصله را سریع بست و عمل را به سمت تبادلاتی سوق داد که به نفع اندازه و نرخ کار او بود.

Jasudavicius در Winnipeg برنده شد

Silva لحظاتی داشت، به‌ویژه وقتی فضایی برای ضربه‌زدن تمیز پیدا می‌کرد یا با زمان‌بندی خودش تهدید می‌کرد، اما مبارزه مدام به قلمرو Jasudavicius برمی‌گشت. تفاوت همین بود. هر بار که به نظر می‌رسید Silva ممکن است ریتم را بازنشانی کند یا توالی تمیزتری بسازد، Jasudavicius دوباره به فضای او قدم می‌گذاشت، او را درگیر می‌کرد یا چیز دیگری برای فکر کردن به او می‌داد. همیشه زیبا نبود، اما مؤثر بود. و در مبارزه‌ای بین مگس‌وزن‌های رتبه‌دار، مؤثر بودن از مرتب بودن مهم‌تر است.

راند دوم فشرده‌تر به نظر می‌رسید چون Silva شروع به یافتن لحظات بهتر خودش کرد. آرام‌تر، کم‌واکنش‌تر و کمی مایل‌تر به نشستن روی ضرباتش به نظر می‌رسید. این به مبارزه در برهه‌هایی ظاهری متفاوت داد. Jasudavicius هنوز به جلو فشار می‌آورد، اما مجبور شد موفقیت‌هایش را بیشتر به دست آورد. Silva او را برای برخی ورودها جریمه کرد، در نقاطی سرعتش را کم کرد و راندی رقابتی‌تر از اولی را رقم زد. این مهم بود چون جلوی یک‌طرفه شدن مبارزه را گرفت و باعث شد راند آخر واقعاً اهمیت داشته باشد.

وقتی مبارزه به آنجا رسید، Jasudavicius مثل مبارزی که دقیقاً می‌دانست به چه چیزی نیاز دارد آن را مدیریت کرد. او به دنبال چیزی بی‌پروا نرفت. او به همان نوع راندی برگشت که قبلاً برایش کار کرده بود. فشار. برخورد. حجم. کنترل در جایی که می‌توانست به دست آورد. او به اندازه کافی فعال ماند تا داوران را به سمت خودش نگاه دارد و به اندازه کافی خونسرد ماند تا فرصت دیرهنگامی به Silva ندهد. این نوع راندی است که همیشه برای یک لحظه دراماتیک به خاطر سپرده نمی‌شود، اما در هر حال مبارزه را می‌برد.

برای جاسوداویسیوس، نتیجه اهمیت دارد چون این یک مبارزه‌ی سرگرم‌کننده نبود. سیلوا یک آزمون جدی بود. او یک مگس‌وزن خطرناک با توانایی تمام کردن مبارزه و سبکی است که می‌تواند اگر فرصت مناسب را به دست آورد، مبارزه را به سرعت تغییر دهد. شکست دادن چنین حریفی فقط یک پیروزی دیگر در ستون بردها نیست. به دسته نشان می‌دهد که جاسوداویسیوس پس از شکست مقابل Manon Fiorot هنوز دقیقاً در میان بحث‌ها قرار دارد. آن باخت روند او را قطع کرد، اما این عملکرد در وینیپگ پاسخ روشنی به او داد. او با یک پیروزی نزدیک یا عملکردی ضعیف بازنگشت. او با پیروزی سخت‌به‌دست‌آمده برابر حریفی رنک‌دار در کارتی بازگشت که در آن مبارزان کانادایی تمام شب توجه ویژه‌ای را به خود جلب می‌کردند.

نحوه‌ی پیروزی او نیز نکته‌ی مهمی دارد. جاسوداویسیوس ناگهان سعی نکرد مبارزی متفاوت شود. او به شیوه‌ای مبارزه نکرد که قرضی یا تحمیلی به نظر برسد. او مانند خودش مبارزه کرد. این معمولاً پس از یک باخت نشانه‌ی خوبی است. مبارزان گاهی بازمی‌گردند و تلاش می‌کنند ثابت کنند همه‌چیز را یک‌جا درست کرده‌اند، و نتیجه اغلب مردد یا ناشیانه است. جاسوداویسیوس درباره‌ی نوع مبارزه‌ای که می‌خواست و نحوه‌ی ساختن آن شفاف به نظر می‌رسید. این شفافیت در هر سه راند نمایان بود.

دسته‌ی مگس‌وزن هرگز به‌طور خاص بخشنده نبوده است و همین پیروزی‌هایی مانند این را ارزشمندتر می‌کند. جمع کردن momentum برابر حریفانی خارج از تصویر رنکینگ اصلی یک چیز است. شکست دادن کسی که واقعاً می‌تواند با یک باخت مسیر شما را تغییر دهد چیز دیگری است. جاسوداویسیوس از این مشکل دوری کرد و به شکلی این کار را انجام داد که به او دلیلی واقعی برای یک مبارزه‌ی معنادار دیگر در ادامه می‌دهد. او پیش از این در کانادا ارزش نامی داشت. حالا یک پیروزی دیگر در دسته دارد که او را به حرکت رو به جلو ادامه می‌دهد.

سیلوا با نوع متفاوتی از مشکل می‌رود. او در مبارزه‌ای بود که فضای تغییر داستان وجود داشت، به‌ویژه در راند دوم، اما هرگز مبارزه را کاملاً به دست خود نگرفت. برابر کسی مانند جاسوداویسیوس، این به یک شب طولانی تبدیل می‌شود. اگر حریف به راه رفتن ادامه دهد، به ضربه زدن ادامه دهد، به فشار آوردن ادامه دهد و ماجرا را به جلو هل دهد، نقطه‌ای می‌رسد که مهارت به‌تنهایی کافی نیست مگر اینکه ریتم را بشکند. سیلوا لحظاتی داشت، اما جاسوداویسیوس هرگز نگذاشت آن لحظات به کل مبارزه تبدیل شوند.

تا پایان شب، نتیجه منصفانه به نظر می‌رسید و واکنش حاضرین در سالن هم همین را می‌گفت. جاسوداویسیوس به تماشاگران عملکردی منظم ارائه داد، به سبکی که او را به اینجا رسانده بود وفادار ماند و وینیپگ را با یک پیروزی رنک‌دار ترک کرد که باید هنگام شکل‌گیری دور بعدی مبارزات مگس‌وزن اهمیت داشته باشد.