ایرن آلدانا پس از ۱۴ سال فعالیت از MMA بازنشسته شد

اعلام بازنشستگی در هنرهای رزمی ترکیبی اغلب با گذاشتن دستکش‌ها روی تشک و گرفتن میکروفون زیر صورت مبارز همراه است. خروج ایرنه آلدانا ساکت‌تر و حساب‌شده‌تر بود. این مبارز سابق رقابت بر سر عنوان قهرمانی بانوان UFC در دسته بانتم‌ویت به ESPN Deportes تأیید کرد که پس از 14 سال فعالیت حرفه‌ای از MMA بازنشسته شده است؛ پایانی بر کارنامه‌ای که او را از مسابقات منطقه‌ای مکزیک و Invicta FC به مبارزه اصلی قهرمانی مقابل آماندا نونز رساند.

این زمان‌بندی هر تردیدی را که غیبت اخیر آلدانا ایجاد کرده بود از میان برمی‌دارد. او از سپتامبر 2024 مبارزه نکرده بود، اما عدم فعالیت به‌تنهایی ثابت نمی‌کرد که دوران حرفه‌ای‌اش تمام شده است. بر اساس گزارش منتشرشده در 17 ژوئیه، این مبارز 38 ساله در آوریل تصمیم خود را به UFC اطلاع داد و ترجیح داد سلامتی‌اش را در اولویت قرار دهد. حذف نامش از فهرست مبارزان سازمان نیز پس از آن انجام شد و این احتمال را که او صرفاً منتظر مبارزه دیگری بوده، منتفی کرد.

آلدانا با رکورد حرفه‌ای 15-8 و رکورد 8-6 در UFC خداحافظی می‌کند. این اعداد تنها بخشی از داستان را روایت می‌کنند. او زمانی که در سال 2020 مقابل هالی هولم قرار گرفت، نخستین زن مکزیکی شد که در یک رویداد UFC در جایگاه سرلوحه مبارزات قرار می‌گیرد، در UFC 289 در سال 2023 برای عنوان قهرمانی بانتم‌ویت به مصاف نونز رفت و در یکی از پرتلاطم‌ترین دوره‌های این دسته، در زمره مبارزان رده‌بندی‌شده باقی ماند. برای MMA مکزیک، نقش او تزئینی در کارت دیگران نبود. او بارها جایگاه‌هایی را اشغال کرد که کمتر در اختیار زنان کشورش قرار می‌گرفت.

این بازنشستگی پیشینه‌ای دشوار و جسمی نیز دارد. آخرین حضور آلدانا مقابل نورما دومون در UFC 306 با شکست در رأی داوران یکدل به پایان رسید، اما نتیجه زیر سایه بریدگی شدید پیشانی ناشی از برخورد اتفاقی سرها قرار گرفت. او مبارزه را به پایان رساند. روند بهبودی مدت‌ها پس از خوانده شدن کارت‌های امتیاز ادامه یافت.

چرا ایرنه آلدانا سلامتی را به یک مبارزه دیگر در UFC ترجیح داد

گزارش‌های ESPN Deportes و رسانه‌های مکزیکی حاکی از آن است که این آسیب صورت نیازمند چندین عمل جراحی و دوره توان‌بخشی طولانی بود. این زمینه اهمیت دارد، زیرا بحث معمول درباره یک مبارز باتجربه که پس از دوره‌ای طولانی غیبت خداحافظی می‌کند را تغییر می‌دهد. آلدانا به‌طور علنی برای یافتن حریفی برای مبارزه خداحافظی مذاکره نمی‌کرد و سعی نداشت از صحبت درباره بازنشستگی به‌عنوان ابزار چانه‌زنی استفاده کند. او تصمیمش را ماه‌ها پیش از علنی شدن به UFC فرستاده بود.

نیازی نیست از راه دور برای او تشخیص پزشکی بگذاریم یا بریدگی UFC 306 را به یادآوری خون‌آمیزی تبدیل کنیم. نتیجه‌گیری مسئولانه محدودتر است: آلدانا گفت که بر سلامتی‌اش تمرکز کرده و روند پزشکی گزارش‌شده پس از آخرین مبارزه‌اش به‌اندازه‌ای سنگین بود که این انتخاب را شکل داد. مبارزی که سه راند را با زخمی باز به پایان رساند، هیچ دینی به تماشاگران ندارد که بار دیگر سرسختی‌اش را به نمایش بگذارد.

آلدانا هر نوع رقابتی را برای همیشه رد نکرده است. حساب ESPN اشاره کرد که او ممکن است پس از دوران نقاهت، رشته رزمی دیگری را در نظر بگیرد، هرچند هیچ ورزش، حریف یا تاریخی اعلام نشده است. این تمایز باید حفظ شود. بازنشستگی از MMA یک تصمیم قطعی است؛ حضور احتمالی تحت قوانین متفاوت تنها یک گزینه آینده باقی می‌ماند.

مسیر حرفه‌ای او حول قدرت مشت، حجم ضربات و تمایل به ماندن در تبادلات بنا شده بود. پروفایل رسمی UFC اعتبار او را با هشت برد ناک‌اوت، سه تسلیم و نه پایان در راند نخست ثبت کرده است. آمار UFC ۱٬۰۶۵ ضربه مهم فرودآمده در ۱۴ حضور او در اکتگان را ثبت کرده است. او می‌توانست ناگهانی مبارزه را پایان دهد، همان‌طور که Ketlen Vieira از یک مشت راست در راند اول در سال ۲۰۱۹ آموخت، اما او همچنین می‌توانست راندهای دشوار را پشت سر بگذارد، همان‌طور که در پیروزی تصمیم‌گیری سنگین سال ۲۰۲۳ مقابل Karol Rosa نشان داد.

آن سبک برای آلدانا پیروزی‌های ماندگار به ارمغان آورد و همچنین هزینه جسمی قابل‌توجهی داشت. بر اساس آمار UFC، او در طول دوران UFC خود ۶.۶۴ ضربه مهم در دقیقه جذب کرد. این عدد یک حکم پزشکی نیست، اما نشان‌دهنده نوع مبارزاتی است که او پذیرفت. وقتی ورزشکاری با آن سابقه می‌گوید سلامتی اکنون اولویت دارد، این اظهارنظر باید به عنوان یک تصمیم خوانده شود، نه دعوتی برای گمانه‌زنی درباره یک بازگشت دیگر.

آنچه آلدانا در دسته بانوان بانتم‌ویت از خود به جا می‌گذارد

آلدانا پس از کسب رکورد ۴-۱ در Invicta FC به UFC رسید و اولین حضور خود در اکتگان را در دسامبر ۲۰۱۶ مقابل Leslie Smith انجام داد. دو نمایش اول او در UFC با شکست پایان یافت، اما او بازگشت و پنج مورد از شش مبارزه بعدی خود را برد. این روند شامل پیروزی‌هایی بر Talita Bernardo، Lucie Pudilova، Bethe Correia، Vanessa Melo و Vieira بود که او را فراتر از یک مبارز پرتحرک با سبک مناسب تثبیت کرد.

مراحل اصلی حرفه او را می‌توان به وضوح دنبال کرد:

• ۲۰۱۲: آلدانا حرفه MMA حرفه‌ای خود را بدون داشتن سابقه آماتور آغاز می‌کند.
• دسامبر ۲۰۱۶: او اولین حضور خود در UFC را مقابل Leslie Smith انجام می‌دهد.
• اکتبر ۲۰۲۰: او اولین زن مکزیکی می‌شود که در یک کارت UFC مبارزه اصلی برگزار می‌کند و با Holly Holm روبرو می‌شود.
• ژوئن ۲۰۲۳: او برای عنوان قهرمانی دسته بانوان بانتم‌ویت UFC با Amanda Nunes مبارزه می‌کند.
• سپتامبر ۲۰۲۴: او آخرین مبارزه خود را مقابل Norma Dumont در UFC 306 به پایان می‌رساند.

فرصت عنوان مقابل Nunes همچنان بزرگ‌ترین مأموریت حرفه آلدانا باقی می‌ماند. او در کارت‌های رسمی امتیازدهی هر پنج راند را باخت و هرگز حملات پایدار که او را به مدعی کشانده بود، پیدا نکرد. آن عملکرد را نمی‌توان بازنویسی کرد، اما نباید مسیری را که برای رسیدن به آن طی کرد نیز پاک کند. پیاپی پایان دادن به مبارزات Yana Santos و Macy Chiasson او را در موقعیت چالش با یکی از بزرگ‌ترین مبارزان تاریخ این ورزش قرار داد.

خروج او همچنین یک نام باتجربه را از دسته پروزن حذف می‌کند؛ دسته‌ای که پیش از این هم در جست‌وجوی مدعیان باثبات بود. آلدانا با نونز، هولم، راکل پنینگتون، ویرا، دومونت و چند ورزشکار دیگر که این وزن را شکل دادند، مبارزه کرده بود. حتی زمانی که نفر بعدی برای مبارزه قهرمانی نبود، همان رزومه او را به آزمونی معتبر برای هر کسی تبدیل می‌کرد که می‌خواست به رده‌های بالای وارد شود.

یک میراث مکزیکی هم به این تصمیم گره خورده است. آلدانا و Alexa Grasso نخستین دو زن مکزیکی‌الاصل بودند که برای قهرمانی‌های UFC رقابت کردند. گراسو به کمربند رسید؛ آلدانا نرسید. با این حال، هر دو تغییر دادند که یک مسیر شغلی واقع‌بینانه برای مبارزانی که در باشگاه‌های مکزیکی رشد می‌کنند و از مسیرهای سنتی آمریکایی یا برزیلی سازمان وارد نمی‌شوند، چگونه می‌تواند باشد.

آخرین تصویر آلدانا در Octagon ناخوشایند است، زیرا هم شجاعت و هم بهایی را نشان می‌دهد که بخش بزرگی از دوران حرفه‌ای او را تعریف کرد. او با وجود بریدگی مقابل دومونت جنگید و به زنگ پایانی رسید، و سپس مدت زمانی را صرف مقابله با پیامدهای آن کرد. بازنشستگی در این نقطه، آن شب را شکست اراده نمی‌کند. نشان می‌دهد که نقطه‌ای وجود دارد که در آن ادامه دادن به اثبات سرسختی دیگر انتخاب مسئولانه نیست.

فهرست UFC به‌سرعت پیش خواهد رفت، همان‌طور که همیشه می‌رود. اما کارنامه آلدانا شایسته خوانشی آهسته‌تر است: ۱۴ سال حرفه‌ای بودن، یک مبارزه قهرمانی، یک مبارزه اصلی تاریخی و جایگاهی در رشد MMA زنان مکزیکی. او با کمربند نرفت، اما با کارنامه‌ای رفت که دیدن مسیر رسیدن به آن را آسان‌تر کرد.