همین حالا مبارزه UFC 327 یکی از نامزدهای اصلی مبارزه سال خوانده می‌شود، اما برای کرتیس بلیدز، آن شب در میامی احساسات متناقضی برجا گذاشت. این سنگین‌وزن پس از باخت با تصمیم متفق‌القول به جاش هوکیت، پنهان نکرد که همچنان مطمئن است این مبارزه را برده است.
کرتیس بلیدز مطمئن است: پیروزی از آنِ او بود
بلیدز بلافاصله پس از مبارزه روشن کرد که با تصمیم داوران در UFC 327 موافق نیست. او حس می‌کند راندهای کلیدی، به‌خصوص راند اول و سوم، از آنِ او بوده است.
او می‌پذیرد که راند دوم را هوکیت برده است: در آنجا حریف سریع‌تر و دقیق‌تر به نظر می‌رسید و بیشتر در قالب سری ضربه می‌زد. اما در بقیه راندها، به گفته بلیدز، این او بود که ریتم مبارزه را تعیین کرد، فشار آورد و در کلینچ کار کرد.
این مبارز توجه ویژه‌ای به کلینچ داشت؛ لحظه‌ای که اغلب «پشت صحنه» می‌ماند، اما بر نتیجه اثر می‌گذارد. بلیدز مطمئن است بیشتر این تبادلات را برده است، ولی داوران شاید این جنبه را به‌طور کامل در نظر نگیرند.
در همان حال، از خودانتقادی هم پرهیز نمی‌کند: بله، اشتباهاتی بود، بله، جاهایی بیش از حد ضربه خورد. اما از نظر احساسی، او دیگر به این نتیجه رسیده که این مبارزه را باخته نمی‌داند.
مبارزه سال در UFC 327: نزدیک به ۴۰۰ ضربه و نه یک قدم عقب‌نشینی
خود مبارزه بلیدز و هوکیت برای سنگین‌وزن پدیده‌ای نادر بود — یک «چرخ‌گوشت» واقعی بدون توقف. در سه راند، مبارزان بیش از ۳۹۰ ضربه وارد کردند که برای این دسته غیرمعمول به نظر می‌رسد.
در اینجا آمار خلاصه این مبارزه آمده است:
این مبارزه از چند جهت هم‌زمان متفاوت بود:
- ریتم بالای مداوم
- تبادل‌های سخت در حالت ایستاده
- مبارزه برای به دست گرفتن ابتکار تا زنگ پایانی
بلییدز اعتراف کرد که از نظر فنی می‌توانست بهتر عمل کند — جایی ببندد، از جایی ضربه فرار کند. اما در عین حال بر نکته اصلی تأکید می‌کند: او به حریفش حتی یک فرصت برای پایان دادن به مبارزه پیش از موعد نداد.
و یک نکته مهم در این میان وجود دارد — نبرد نه فقط برای پیروزی، بلکه برای اصول بود.
درگیری بلییدز و هوکیت: از نشست خبری تا آمبولانس
تاریخچه این رویارویی حتی پیش از مبارزه آغاز شد. جاش هوکیت به‌طور فعال بلییدز را با سخنرانی‌های عجیب، حملات موزون و توهین‌های آشکار تحریک می‌کرد.
در طول مبارزه، تنش فقط افزایش یافت. به گفته بلییدز، هوکیت به خود اجازه حرکات تحریک‌آمیز را دقیقاً در اکتاگون داد، که نهایتاً هر امکان “احترام ورزشی” را از بین برد.
پس از مبارزه، نتیجه یک واکنش سرد بود: نه دست‌دادنی و نه حرکات دوستانه. خود بلییدز بعداً اعتراف کرد که باید حرفه‌ای‌تر رفتار می‌کرد، اما احساسات قوی‌تر از او بودند.
مهم‌ترین قسمت پس از مبارزه، در آمبولانس رخ داد. بلییدز پس از شنیدن صدای هوکیت بلافاصله از پزشکان خواست تا او را دور نگه دارند تا از درگیری جدید جلوگیری شود. به گفته او، حتی در این وضعیت برای “راند چهارم” آماده بود.
با این حال، این ماجرا به سختی تمام شده است. چنین نبردی، چنین شدتی و چنین واکنشی از سوی عموم تقریباً به‌طور اجتناب‌ناپذیر به یک مبارزه مجدد منجر می‌شود. و اگر برگزار شود، دیگر فقط یک مبارزه نخواهد بود، بلکه ادامه یکی از پرشورترین داستان‌های UFC در زمان‌های اخیر خواهد بود.
گفتگوی مبارزه
نظر خود را درباره این خبر به اشتراک بگذارید
گفتگو را شروع کنید
اولین نفری باشید که نظر خود را به اشتراک می‌گذارد. درباره مبارزه، واکنش‌ها و پیش‌بینی‌ها با دیگر هواداران بحث کنید.