برندون جنکینز پس از مصدومیت، مایک پری را مهار کرد

برندون جنکینز تقریباً ۱۵ ساعت قبل از شروع مسابقه وارد رویداد اصلی برند دوئل شد و با بزرگترین برد دوران حرفه‌ای خود آنجا را ترک کرد. جنکینز پس از دررفتگی شانه چپ پری در جریان یک مسابقه، مایک پری را در ساعت ۲:۳۸ راند اول متوقف کرد. این مصدومیت به یک هفته مبارزه پر هرج و مرج که منجر به کناره‌گیری دیلون دنیس دو روز قبل از این رویداد شده بود، پایان داد.

پری هنگام استفاده از بازوی چپش برای کنترل جنکینز و پرتاب آپرکات راست، از ناحیه شانه آسیب دید. ناگهان دستش افتاد و دیگر نتوانست به طور عادی دفاع کند. جنکینز متوجه این تغییر شد، به بدن او حمله کرد و با مشت‌هایش پری را تا زمین خوردن تعقیب کرد تا اینکه داور مبارزه را متوقف کرد. نتیجه رسمی، صرف نظر از آسیبی که باعث شروع مبارزه شده بود، یک ناک‌اوت فنی (TKO) در راند اول برای جنکینز بود.

جنکینز آمادگی را به یک غافلگیری تبدیل می‌کند

تعویض‌های کوتاه‌مدت اغلب صرفاً به خاطر موافقت با رقابت مورد تحسین قرار می‌گیرند. جنکینز کاری بیش از حفظ کارت انجام داد. او وزن خود را بالا برد، حریف خطرناکی را بدون اردوی مناسب پذیرفت و وقتی مبارزه به طور غیرمنتظره‌ای تغییر جهت داد، خونسردی خود را حفظ کرد. واکنش او به بازوی آسیب‌دیده پری فوری اما کنترل‌شده بود: به هدف موجود فشار آورد، او را مجبور به عقب‌نشینی کرد و وقتی پری دیگر نتوانست از خودش محافظت کند، کار را تمام کرد.

جنکینز پس از مبارزه گفت که حدود ۱۵ ساعت برای آماده شدن به او فرصت داده شده بود. این تقریباً هیچ زمانی برای تمرین تاکتیکی، برنامه‌ریزی برای ریکاوری یا روند عادی مطالعه حریف باقی نمی‌گذاشت. پری هنوز ارزش بیشتری برای نامش قائل بود و یک اردوی تمرینی کامل را به پایان رسانده بود. مزیت جنکینز این بود که با چیزی برای از دست دادن کم و باور کافی برای اقدام در صورت بروز فرصت وارد میدان شد.

این آسیب‌دیدگی توضیح می‌دهد که چرا مسابقه به طور ناگهانی تغییر کرد، اما جنکینز را از نتیجه حذف نمی‌کند. مبارزان موظفند به آنچه در مقابلشان اتفاق می‌افتد پاسخ دهند. جنکینز با یک اقدام غیرقانونی باعث از کار افتادن شانه‌اش نشد و پس از تشخیص آن نیز تردید نکرد. این توقف در سابقه او ثبت می‌شود زیرا او مراحل قانونی که به پایان مبارزه منجر شد را به طور کامل انجام داد.

قدم بعدی پری به شانه‌اش بستگی دارد

پری پس از این رویداد برای مراقبت‌های پزشکی منتقل شد. هیچ جدول زمانی قابل اعتمادی برای بازگشت او بلافاصله اعلام نشد و شدت دررفتگی شانه بسته به آسیب همراه آن می‌تواند بسیار متفاوت باشد. تا زمانی که معاینه عمومی نشود، تعیین تاریخ بهبودی برای او یا ادعای اینکه این آسیب‌دیدگی تأثیر خاصی بر ادامه دوران حرفه‌ای او خواهد داشت، غیرمسئولانه خواهد بود.

این باخت به ویژه ناامیدکننده است زیرا پری قبلاً یک بار خود را وفق داده بود. او بیشتر زمان آماده‌سازی برای دنیس را صرف کرد، سپس وقتی حریف اصلی انصراف داد، جنکینز را پذیرفت. این تصمیم رویداد اصلی را زنده نگه داشت اما مبارزی با سبکی متفاوت و بدون هیچ فشاری برای پیروی از سناریوی تبلیغاتی قدیمی معرفی کرد.

برای جنکینز، این پیروزی نحوه نگاه رزروهای آینده به او را تغییر می‌دهد. یک پیروزی جایگزین به طور خودکار او را به نام اصلی در یک دسته تبدیل نمی‌کند و این مصدومیت غیرمعمول بخشی از هر بحثی خواهد بود. این ثابت می‌کند که او می‌تواند بدون اردوی معمولی وارد یک جایگاه مهم شود و تحت فشار تصمیمات درستی بگیرد.

پاک‌ترین حساب، علت را از اعتبار جدا می‌کند. شانه پری در طول مبارزه در رفت و او را قادر به دفاع صحیح نکرد. جنکینز مشکل را دید، حمله کرد و باعث توقف بازی شد. هر دو واقعیت ضروری هستند؛ برای مهم جلوه دادن نتیجه، نیازی به اغراق در مورد هیچ‌کدام نیست.

• جنکینز پس از انصراف دیلون دنیس، رویداد اصلی را پذیرفت و گفت که حدود ۱۵ ساعت قبل از آن مطلع شده است.
• شانه چپ پری قبل از اینکه جنکینز با حملات بدنی و مشت‌های زمینی مبارزه را تمام کند، در رفت.

جنکینز نمی‌توانست شرایطی را که او را به مبارزه کشانده بود کنترل کند، همانطور که پری پس از آسیب شانه‌اش دیگر نتوانست به طور عادی ادامه دهد. چیزی که جنکینز کنترل می‌کرد واکنش او بود. پانزده ساعت پس از پذیرش درخواست، او در یک سکانس عجیب هوشیار ماند و آن را به یک پیروزی در راند اول رویداد اصلی تبدیل کرد.

منابع: مبارزه MMA